Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Άγιοι Ανάργυροι, Μαρουσι

Ό,τι απέμεινε από το <<πλήθος των αρχαίων μαρμάρων>>.
Κομμάτια κιόνων, φέροντα επιγραφές.


Η εκκλησία αυτή λεγόταν και Παναγία Μαρμαριωτισσα, προφανώς λόγω του <<πλήθους των εν αυτή και παρ' αυτήν αρχαίων μαρμάρων>>, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Ορλάνδος. (''Μεσαιωνικα μνημεία της πεδιάδας των Αθηνών και των κλιτύων Υμμητού-Πεντελικού Πάρνηθος και Αιγάλεω'', Αθήναι 1933, σ. 201).
Σήμερα όμως, αυτή η εκκλησία με την πληθώρα των αρχαίων ερειπίων έχει εξαφανιστεί.
Στο πίσω μέρος της εκκλησίας όπου έχει ανεγερθεί στην θέση της παλαιάς, βλέπουμε αυτά που γλίτωσαν από τον αφανισμό: Δυο υπολείμματα κιόνων.

Ο Θρυμματισμένος κόσμος



Ο Θρυμματισμένος κόσμος



Αρχαία Αγορά Αθηνών 

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Ομορφοκκλησιά (Άγιος Γεώργιος), Γαλάτσι









Ο ναός βρίσκεται στο Γαλάτσι, στη λεωφόρο Βεΐκου. Είναι γνωστός με την ονομασία Ομορφοκκλησιά λόγω της χάρης και της κομψότητάς του.
Πρόκειται για έναν δίστυλο σταυροειδή εγγεγραμμένο ναό, με παρεκκλήσιο στη νότια πλευρά. Έτσι, στην ανατολική της όψη προβάλλουν δύο αψίδες, των Ιερών του κυρίως ναού και του παρεκκλησίου. Ο τρούλος του ναού είναι αθηναϊκός και το σύστημα τοιχοδομίας  πλινθοπερίκλειστο.
Ο Ορλάνδος χρονολόγησε το μνημείο στο τρίτο τέταρτο του 12ου αι., ακριβώς όπως και ο Megaw το 1931. Ο καθηγητής Μπούρας το τοποθετεί  στον ίδιο αιώνα, με μια οψιμότερη απόκλιση, που, ίσως δικαιολογεί τα νεοφανή δυτικά στοιχεία επίδρασης που εμφανίζονται τόσο στο παρεκκλήσιο όσο και στον κυρίως ναό. Θεωρεί δε ότι ο κυρίως ναός είναι σύγχρονος με το παρεκκλήσιο.

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Μάης και Ελλάδα μαζί




«Σήμερα – τι όμορφα που ήταν σήμερα – στη μικρή στρογγυλή βυζαντινή εκκλησία στους πρόποδες του Υμηττού. Γιατί δεν μπορούμε να ζήσουμε για πάντα έτσι; Αναρωτήθηκα – όχι πως ο καιρός είχε ζεστάνει αρκετά, αλλά η βροχή και ο αέρας είχανε σταματήσει. Κι η ζωή έμοιαζε τόσο ελεύθερη, γεμάτη απ’ όλα τα καλά – φύση άγρια, θυμάρι, κυπαρίσσια…»
(Βιρτζίνια Γουλφ, Κυριακή 24 Απριλίου 1932 // Από το ημερολόγιο της, "Μάης και Ελλάδα μαζί")

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Ψάρεμα στη Χιλιαδού,Εύβοια







Misafir 01

στο misafir ξεκινώντας από τις ιστορίες των φωτογραφιών προσπαθούμε να καταλάβουμε. όχι για να βρούμε την απάντηση στο αίνιγμα,
αλλά για να φέρουμε πιο κοντά τους κόσμους μας.
ο χώρος αυτός φιλοξενεί ιστορίες με φωτογραφίες και μικρά κείμενα

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Ο Λέων της Χαιρώνειας

Παυσανίας 9.40.10 Όπως πλησιάζει κανείς την πόλη βλέπει ένα κοινό τάφο των Θηβαίων που σκοτώθηκαν στη μάχη εναντίον του Φιλίππου. Δεν έχει επιγραφή, αλλά πάνωθέ του στέκεται ένα λιοντάρι, ίσως σαν αναφορά στην τόλμη των ανθρώπων. Το ότι δεν υπάρχει επιγραφή οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, στο ότι το θάρρος τους δεν ανταμείφθηκε με την αντίστοιχη καλή τύχη.
Προσεγγίζοντας τη Χαιρώνεια από το δρόμο της Λιβαδειάς το πρώτο πράγμα που αντικρίζει ο επισκέπτης είναι ένα μαρμάρινο βάθρο με ένα τεράστιο λέοντα που κοιτάζει προς το δρόμο, σα να τον καλωσορίζει, περιτριγυρισμένος από κυπαρίσσια.
Η έκφραση του λέοντα είναι σοβαρή, σχεδόν θλιμμένη. Αρκετοί στο παρελθόν ερμήνευσαν την έκφραση αυτή σαν ένδειξη της θλίψης για τον αποδεκατισμό της επίλεκτης στρατιωτικής μονάδας των Θηβαίων, του Ιερού Λόχου.
Το μνημείο στήθηκε λίγο μετά τη Mάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ. για να σημαδέψει τον ομαδικό τάφο στον οποίο τάφηκαν κατά την παράδοση οι νεκροί ιερολοχίτες, όταν ο Φίλιππος επέτρεψε την ταφή των νεκρών στους Θηβαίους. Οι ανασκαφές που διενεργήθηκαν στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα αποκάλυψαν πράγματι τους σκελετούς 254 ανδρών μαζί με τμήματα οπλισμού.